no-img

اِمیلاتحصیلات تکمیلی آری یا خیر؟ - اِمیلا
0
شنبه 30 شهریور 1398ورودعضویت
اِمیلا
عمومی تحصیلات تکمیلی آری یا خیر؟
فرم گزارش را به دقت تکمیل نمایید
از همکاری شما پیشاپیش سپاسگذاریم

ادامه مطلب

بروزسانی؛ 23 شهریور 1398
تحصیلات تکمیلی آری یا خیر؟
امتیاز 5.00 ( 6 رای )
حمایت از emila.ir

تحصیلات تکمیلی آری یا خیر؟

بروزسانی شده در 23 شهریور 1398
287
milipinkman
سوال دارم

مقدمه اول:

یک واقعیت وجود دارد. نباید نظام آموزشی، به مسیر رشد و پرورش ما جهت بدهد، این ما هستیم که مسیر رشد خود را انتخاب و ترسیم می کنیم.

شاید سالها بعد، علاوه بر دکترا و پست دکترا، پست پست دکترا، پست پست پست دکترا و … هم در دانشگاه ها شکل گرفت. یعنی ما دیگر باید زندگی خود را تعطیل کنیم و تا دم مرگ به در دانشگاهها دخیل ببندیم؟ 

هر درجه تحصیلی معنا و مفهوم و کارکردی دارد.

اجازه بدهید که اول در مورد کارشناسی بگوییم.

خود کارشناسی یکی از ترجمه های غلط و طنز آمیز است. کارشناس کسی است که سالها تخصص و تجربه دارد. ما هر کسی که چهار سال در دانشگاه می چرخد و غذای ارزان میخورد و روی صندلی های سفت دانشگاه، می نشیند، کلاس ها را چهارتا یکی می کند و اس ام اس بازی میکند و با تقلب در پایان ترم نمره ای می آورد، کارشناس می نامیم!

لیسانس واژه متفاوتی است. لیسانس یعنی مجوز. چیزی مثل جواز کسب!

من وقتی لیسانس مهندسی مکانیک، برق و … گرفتم، یعنی می توانم و مجازم با این دانش، امرار معاش کرده و حق دارم در مورد آن حوزه، تا حد دانشم اظهار نظر کنم.

من باید چند سال در آن حوزه کار کنم تا به یک «کارشناس» به معنای واقعی کلمه تبدیل شوم.

به همین دلیل، در عمده کشورهای دنیا، مردم رشته لیسانس خود را با نگرشی به بازار کار و نیازهای روز جامعه، انتخاب می کنند. اما در ایران قضاوت با خود شما…

فوق لیسانس یا کارشناسی ارشد، برای کسانی است که میخواهند در یک حوزه خاص عمیقتر شوند. عموماً وقتی معنی پیدا میکند که کسی لیسانس خوانده و مدتی در آن حوزه کار کرده و سپس تصمیم می گیرد به دانش خودش در آن حوزه عمق دهد. در ایران عمل: (اخذ مدرک از دانشگاه های پولی) و عکس العمل: (عدم تعدیل مدارک و مقابل به مثل) از سوی کارفرمایان … نتیجه= مدرک گرایی و دکتر مهندس شدن جامعه بمانند زنبور بدون عسل و بدون نیش بدون خونریزی.

مثلاً من برق خوانده ام، سالها در صنعت کار می کنم، می بینم حوزه توسعه نیروگاه های بادی جدید، حوزه جذابی است که دانش من در آن محدود است. به دانشگاه برمیگردم تا دانش خودم را در آن حوزه خاص ارتقاء دهم. طبیعی است کسی می تواند این مقطع را به پایان ببرد که معلومات خود را در حوزه ای با رعایت روش شناسی علمی، به نتایجی کاربردی تبدیل کرده و گزارشی از این فعالیت (تحت عنوان تز یا مقاله) ارائه نماید.

دکترا برای کسانی است که رسالت خود را تولید علم و پیشبرد مرز دانش جهان در یک حوزه تخصصی می دانند.

——————————————————————————————————

مقدمه دوم:

کلا در ایران خیلی از مفاهیم تعریف متفاوتی در ذهن مردم دارند… از بحث دور نشویم! همه فکر می کنند تا جایی که وقت و استعداد دارند باید این مقاطع را درست یکی پس از دیگری ادامه دهند! و به امار مبهم بیکاران اینده ملحق شوند.

کارکرد اصلی هم، نه دغدغه توسعه دانش و مهارت فردی است و نه پیشرفت علم. عمدتاً یک عنوان است!

این را از اینجا می فهمم که میبینم برخی دوستانم در دوره دکترا، درد  دل می کنند که باید هر هفته یک مقاله بخوانند! این خود نشان می دهد که مقاله خواندن، یک «درد» است نه «غذایی برای یک روح گرسنه علم». جالب انجاست همین فرد دانشجوی دکترا قبل از اغاز این مقطع، اطلاعات کافی از نیاز جامعه به تخصص خود و امکان اشتغال پس از فراغت، جمع اوری نکرده است. شما دیگر چرا دکتر!

——————————————————————————————————-

اما حالا دلایل من:

– ما در شرایط امروز کشور، در عمده رشته ها – نمی گویم همه، می گویم عمده – مصرف کننده دانش تولیدی جهان هستیم یا اگر هم نیستیم بی دلیل دست به تولید دانش زده ایم (فقط برای حفظ پرستیژ کشور و رتبه های علمی). ما هنوز یک مصرف کننده صحیح هم نیستیم. به همین دلیل مدرک کارشناسی هم، زیادتر از نیازمان است. نظر شما چیست؟ ایا در این کلام اغراق وجود دارد یا سکوت و تامل در این متن از اهمیت بیشتری برخوردار است.

شاید به همین دلیل مسئولان امر، ده ها واحد درس عمومی را به مجموعه دروس دانشگاهی افزوده اند تا این چهار سال به هر حال به شکلی پر شود! 

به نقل از دوستی که کارخانه های بنز و بی ام و و برخی از برترین صنایع دنیا را از نزدیک می شناسد و بارها بازدید کرده است: مرکز طراحی آنها پر از کسانی است که لیسانس (یا به قول آنها دیپلم مهندسی) دارند و یکی دو نفر دکتر هم برای پرستیژ به مدیریت برخی واحدها منصوب شده اند. من نمیفهمم اگر تولید بنز با لیسانس ممکن است چرا داشتن انبوهی فوق لیسانس و دکترا، به مونتاژ پژو و پراید منجر شده است! شما اینجانب را قانع کنید، قلم در دستان شما. عقل و دیده مرید منطق…

– در بسیاری از حوزه ها ما هنوز Generalist هم نداریم پس چرا باید به دنبال Specialist برویم.

وقتی هنوز در بسیاری از رشته های دانشگاهی ما، هنوز «ارتباطات و مذاکره» را به عنوان یک درس ارائه میدهند و این دو حوزه کاملاً تخصصی از هم تفکیک نشده اند، بیشتر شبیه شوخی خواهد بود که من بروم دکترا بگیرم و مثلاً به طور خاص در خصوص «تفاوتهای الگوهای مذاکره درونسازمانی بین زنان و مردان با سن ۳۰ تا ۴۰ سال در مشاغل خصوصی و بنگاه های کوچک و متوسط در کلانشهر های ایران» تز بنویسم!!!!

شاید بعد از نوشتن این تز، به من به جای «مهندس فلانی» بگویند «دکتر فلان». اما من هر بار که دکتر صدایم کنند فکر میکنم دارند مسخره ام میکنند! شاید آنها نفهمند چه میگویند اما من که میدانم معنی دکتر چیست…

– شاید یکی از کارکردهای مدرک دکترا، تدریس در دانشگاه ها باشد. کسانی که مقطع ارشد را پشت سر گذاشته اند قطعا با اساتیدی که صرفا به دنبال ذکر نامشان در تحقیق شما هستند، برخورد داشته اند. اساتیدی که بعضا شک میکنیم به صدق مدرک یا اعتبار دانشگاهی ایشان. اگر فردا اقتصاد کشورم، مثل امروز باشد، جوانان کشور شغلی که هیچ نخواهند داشت تا بتوانند از آموخته های دانشگاهی خود استفاده کنند، روندی رو به ناکجا اباد در پیش خواهیم داشت.

– تجربه امروز ایران و جهان نشان داده که بزرگترین تغییرات اقتصادی و مدیریتی و صنعتی جهان را نه دانشگاهیان نظریه پرداز، بلکه صنعتگران عملگرا ایجاد کرده اند. انتخاب با ماست که در زمره کدام گروه باشیم اما من گروه دوم را ترجیح میدهم.

– مبحث هزینه فرصت نیز بحث مهمی است که همیشه به آن اشاره کرده ام. وقتی من میتوانم به جای ۵۰۰۰ ساعت وقت گذاشتن و اخذ مدرک دکترا (با هدف اینکه عنوانی به القابم اضافه شود) ۲ یا ۳ کتاب ارزشمند تألیف کنم که برای ده ها هزار نفر از هم وطنانم مفید فایده واقع شود، یا جهت بهره وری در شغلم و بهبود نتایج کارم با یک زبان جدید اشنا شوم… خیانت به جامعه است که عنوان و لقب خودم را به نیاز مردم جامعه ام ترجیح دهم.

خلاصه اینکه به نظر من، نیاز امروز جامعه من مدرک نیست. بلکه ما نیازمند دانشمندانی عملگرا و مطالعه محور هستیم که علم روز دنیا را بیاموزند و آن را همچون لباسی بر قامت فرهنگ و جامعه ما بدوزند و ما را از این عریانی که گرفتار آنیم نجات دهند. ادامه تحصیل در دانشگاه، یکی از روشهای علم آموزی و دانش اندوزی است این روش ثابت کرده که برای ایران امروز، گرچه بی تاثیر نبوده اما قطعاً بهترین روش نیست.

کار کردن با مدرک دکترا در بسیاری از رشته ها در شرکتهای ایرانی مانند به دست داشتن ساعت رولکس برای کسی است که در پرداخت هزینه شام خود هم دچار بحران است… یا شبیه پرتاب کردن ماهواره به سمت آسمان، در شرایطی که هواپیماها به سمت زمین سقوط می کنند… یا شبیه مطالعه بر روی فن آوری نانو. در کشوری که خط کش ها در ابعاد سانتی متر هم درست اندازه نمی گیرند.

یا صدها شبیه دیگر که خودتان استاد تمثیل هستین …

🇮🇷 به امید سربلندی ایرانیان 🇮🇷

 

( به آب روی همت، خاک را زر می توان کردن  / غلط کردم که عمر خویش صرف کیمیا کردم )


موضوع : عمومی/ برچسب : , / لینک کوتاه : https://emila.ir/?p=5861
designer
نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید، توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که به غیر از زبان فارسی، غیر مرتبط با مطلب یا فینگلیش باشد، منتشر نخواهد شد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لینکهای دانلود قرار گرفته در جعبه دانلود، به صورت مستقیم می باشند.
تمامی فایلها قبل از انتشار تست شده اند تا از بروز هرگونه مشکل جلوگیری شود.
برای دانلود سریعتر و راحت تر، توصیه میکنیم از نرم افزارهای مدیریت دانلود استفاده کنید.
اگر برای دانلود فایلی با مشکل مواجه شدید، از قسمت گزارش اپدیت یا خرابی لینک، ما را باخبر سازید.

Here is a some short information about me: I'm a natural born, writer, designer, forecaster, Interested in PHP programming and activities in the field of digital currency, basically I'm a pretty simple person. I work for Emila.ir for more than 1 years. I am passionate about creating posts and content for emila.ir which I think is Among the best viral persian Websites. I am available at Nearby

ارسال پیامک  -  ارسال ایمیل
IP شما : 35.172.100.232