no-img
اِمیلا

نکات دوران آموزشی خدمت سربازی

بروزرسانی؛
19 مارس 2020
سرباز

به سرباز سخت مگیر و او را به کارهای سخت و ننگین مگمار و بگذار روح سرباز شریف و نظرش عالی باشد [امام علی علیه سلام]

نکات خدمت سربازی

سربازی شتری است که می خوابد پس جای خوابیدنش را شما مشخص کنید. در این پست از اِمیلا قصد داریم نکات ریز ولی مهمی را بازگو کنیم تا این دوره از زندگی را بدون مشکل و به بهترین شکل با خاطرات شیرین پشت سر بگذارید. این مسائل حاصل تجربیات شخصی نویسنده حقیر می باشد.

برای رفتن به خدمت سربازی باید آمادگی فکری کامل داشته باشید یعنی ترسی از دور شدن از خانه و موقعیت اجتماعی حال حاضر نداشته باشید، البته قبول دارم که در شرایط حال حاضر جامعه مدت خدمت سربازی کمی بیشتر از حد معمول است طوری که باعث عقب ماندن از پیشرفت ها می شود، باور کنید هشت برنامه های خودم گرو نه است و بلافاصله بعد از اتمام تحصیل دفترچه را ارسال و از مدتها پیش خود را برای ورود به این مرحله از زندگی آماده کرده بودم تا با وارد شدن به آن توان تحملش را داشته باشم.

از تاثیرات منفی این دوره، که به نظرم مهمترینش عدم کسب درآمد و وابسته بودن به خانوادتان است، متاسفانه نمی توانید روی حقوقی که از طرف سازمان نیروهای مسلح به سربازان پرداخت می شود حسابی باز کنید زیرا هزینه های خدمت و کرایه ها آنقدر بالاست که مطمعنا از جیب هم باید روی آن بگذارید، متاسفانه چند سالی می شود که مردم ما در کشورمان برای دو قشر هیچ ارزشی قایل نمی شود قشر اول دانشجویان هستند که نیاز به شرح عملکردهایشان نیست و قشر دوم سربازان وظیفه ای هستند که با وضعیت اقتصادی بسیار اسفناکی به سختی در حال گذراندن خدمتشان در بدترین نقاط کشور هستند و در این بین رانندگان عزیزی که در جاده ها در حال امرارمعاش هستند با دیدن سرباز، گاهاً کرایه بیشتر از حق خود را طلب می کنند علت این امر هم مشخص است چون روی سربازان اجباری وجود دارد که همه به خود اجازه می دهند تا به نوعی باج خواهی کنند، سرباز هم به ناچار برای رسیدن به پادگان باید تن به هر چیزی بدهد، در اینجا از بیان مشکلات اقتصادی جامعه و معضلات بیکاری و امرار معاش صرف نظر شده است…

نکته اول: یک هفته یا بیشتر مانده به روز اعزام تان شروع کنید به انجام ورزش های بدنی تا از نظر جسمانی آمادگی بهتری داشته باشید مخصوصا ورزش دو که احتیاج به هیچ نوع تجهیزات خاصی ندارد بسیار هم مفید است. در کل با هر تمرین بدنی که خودتان راحت تر هستید کار کنید. سربازان پادگان های تهران نیازی نسیت زحمت بکشند فقط کمی کمک دست خانواده در امور بیرون از منزل باشند کفایت می کند.
نکته دوم: مورد بعدی که بعد از اولین حضورم در پادگان برایم خیلی عجیب بود آزار و اذیت هاییست که خود سربازان در حق یکدیگر انجام می دهند، همیشه یادتان باشد که سرتان به کار خودتان باشد و با افراد بی تربیت و بددهن و پرحاشیه همنشین و همکلام نشوید، در خدمت افرادی که مشکلات روانی دارند و به اصطلاح ناپایدار هستند بسیار زیادند که در همان نگاه اول از روی رفتار و نوع برخوردهایشان می توانید اینها را شناسایی کنید به هیچ وجه سمت اینها نروید چون به هیچ وجه اعمال این چنین افرادی قابل پیش بینی نیست.
به هیچ وجه با یکدیگر درگیر نشوید. کلا در دوره آموزشی به خاطر دو چیز بحث و نزاع نکنید اول غذا و دوم بد دهانی. فراموش نکنید نتیجه فحاشی و کتک کاری بازداشتگاه و گاو پیشانی سفید شدن است. حتی اگر هفته آخر آموزشی تان باشد!! هفته های آخر دوره آموزشی بعد از دوماه کم کم به بسیاری اخلاقیات دوستانتان پی می برید چون خصوصیات واقعی خودشان را نشان می دهند که همین موضوع باعث به وجود آمدن درگیری های بسیار زیادی بین تان می شود سعی کنید کاری به کار کسی نداشته باشید، اگر به کسی کاری نداشته باشید کسی هم کاری با شما ندارد، به نظرم سرباز زرنگ کسی است که در پایان دوره خدمتش فرمانده یا افسر وی نام و نام خانوادگی وی را نداند چون همیشه سرش به کار خودش گرم است و بی چون و چرا دستورات را رعایت می کند. در خدمت سربازی چون از استان ها و طوایف مختلف دور هم جمع می شوید احتمال درگیری های قومی و قبیله ای وجود دارد پس مواظب حرف زدنتان باشید که به کسی توهین نکنید حتی ناخودآگاه. دوباره تکرار می کنم تا می توانید گمنام و ارام و سر در گریبان بمانید چرا که در صورت حفظ شدن نامتان توسط سرگروهبانان عزیز حسابی حالتان هر روز گرفته می شود.

نکته سوم: نیازی نیست که با کل گروهانتان دوست شوید باور کنید همه دوستان تان یک هفته بعد آموزشی شما را فراموش می کنند زیرا همه به نوعی می خواهند که این دوره را فقط بگذرانند، از طرفی شما که همه را نمی توانید بشناسید، افراد سوءاستفاده گر و چتر باز هم بسیار زیادند که این دیگر بستگی به میزان شناخت و تجربه شما از آدم ها دارد، باور کنید در کل این دوماه بنده اسم نیمی از همخدمتی های خودم را یاد نگرفتم چون نیازی به هیچ کدامشان نداشتم فقط چند دوست خوب و با مرام پیدا کنید، به نظرم کافیست با آن هایی که در اطراف تخت شما هستند دوست شوید زیرا ممکن است به آن ها نیاز پیدا کنید. از افرادی که غیبت و بدگویی دیگران را پیش شما انجام می دهند فاصله بگیرید.

دوست ندارم کلمه دزد را به کار ببرم اما دزدیدن وسایل شخصی و سازمانی ارتش در این دوره بسیار زیاد است کلاهتان را سفت بچسبید از قفل کردن کمد و کوله پشتیتان اطمینان حاصل نمایید. پنجره های آسایشگاه را در صورت ترک کامل آسایشگاه چک نمایید.

نکته چهارم: سعی کنید در خدمت یک هنر یا فن را یاد بگیرید مطمئن باشید آنقدر بچه های با استعداد و هنرمند می توانید پیدا کنید که فکرش را هم نمی توانید بکنید، مثلا دوستان بنده همچون زندیان در بند اقدام به ساخت جا سوییچی و دستبند و گردنبند و این قبیل متعلقات در مقیاس صنعتی نمودند به گونه ای که هر کدام در اوقات بیکاری یک کیسه پر از نخ های رنگی به همراه داشتند و مانند مادربزرگ هایمان با لذت و خنده بافتنی می بافتند. ولی بنده خوشبختانه یا متاسفانه به این کار علاقه ای نداشتم و دست خالی و بدون سوغات آموزشی برگشتم.

نکته پنجم: در سربازی از شما فقط نظم و اطلاعت دستورات را می خواهند اگر به شما گفتند که سینه خیز برو بدون سوالی بروید یادتان باشد تمام عناوینی که قبل خدمت داشید را قبل از ورود به پادگان فراموش کنید و بدون سوال پرسیدن فقط دستورات را انجام دهید تا دچار تنبیهات سخت تری نشوید باور کنید غرور کاذب کاذب است و اذیت کردن سربازان تحت آموزش برای فرماندهان مثل آب خوردن است و به قول خودشان تو مُخی رفتن برایشان کاری ندارد، اگر به دستورات شان گوش نکنید مطمئن باشید که بدترین دوران عمر خود را سپری خواهید کرد سعی نکنید برخلاف جریان رود شنا کنید که غرق می شوید اگر همیشه به خاطر عملکردتان در دید فرمانده یا دیگران باشید سختی خدمت برایتان دوچندان می شود کاملا ساکت باشید و فقط به فکر گذراندن این دوره باشید.

نکته ششم: در دوره آموزشی هر چقدر هم تنبیه شوید چند دقیقه بعد آن را فراموشش می کنید باور کنید اصلا یادم نمی آید که بخاطر شلوغ کاری بچه های گروهان خودمان چند بار تنبیه شدیم آن هم نصفه شب زمانی که همه خواب بودند ما در حال بشین پاشو و سینه خیز رفتن کف آسایشگاه بودیم!! در ضمن نیازی نیست که کل اتفاقات این دوره را به خانواده خود مخصوصا مادرتان اطلاع دهید معمولا مادرتان نمی تواند دلیل انجام برخی از اتفاقات این دوره را درک کند و با حرفهایتان فقط ناراحتش می کنید به نظرم نیاز است که برخی از اتفاقات را در ذهن خود برای همیشه داشته باشید همه اینها قابل گفتن نیست. نکته جالب در مورد این سختی ها اینجاست که بعد از دو هفته اول کمتر می شود مخصوصا بعد از میدان تیر اولتان دیگری کاری با شما ندارند و فرماندهان و افسران آموزشی تان کم کم با لحن دوستانه تری با شما صحبت می کنند و دیگر خبری از آن سخت گیری ها شروع دوره نیست. (کلا آموزشی ماه اولش سخته)

نکته هفتم: کلاس هایی که در این دوره می گذرانید هم متنوع است از کلاس های صف نظام جمع گرفته، آموزش خواندن قران، کار با اسلحه تا عقیدتی سیاسی و حتی کلاس آموزش های ازدواج که فقط جهت خندیدن و گذراندن اوقات برایتان برنامه ریزی می کنند اما اگر زرنگ باشید می توانید نکات بسیار خوبی را در همین کلاس ها یاد بگیرید. در بین تمام کلاس ها فقط حوصله یک کلاس را نداشتم آن هم تربیت بدنی بود که برای افرادی مثل بنده که شبانه روز پشت سیستم بودیم واقعا عذاب آور است که مثلا چند بار به صورت دویدن دور میدان بگردیم که مثلا ورزش کنیم! البته این کلاس اجباری نیست و اگر مشکلی دارید می توانید شرکت نکنید اما حتما باید در میدان کنار بقیه حاضر باشید تا حاضری شما را بزنند. سعی نکنید که خودتان را به کسالت بزنید چون که زود لو می روید و اولین دروغگوی پادگان نیستید.

نکته هشتم: هیچ چیز در خدمت قابل پیش بینی نیست و روی تعطیلات میان دوره و پایان دوره به هیچ وجه حسابی باز نکنید پادگان به پادگان فرق می کند مخصوصا دوره آموزشی که هر لحظه ممکن است دستور جدید از سمت ستاد کل به پادگان برسد مثلا در دوره قبل از ما که افسر آموزش مان تعریف می کرد همه بچه ها برای میان دوره لباس شخصی پوشیده و وسایل شان را هم جمع کرده بودند که به مرخصی بروند اما در لحظه آخر میان دوره حذف شد!! یا اینکه دوره قبل از ما بنا به تشخیص مسئولین، راه برگشت با قطار انتخاب کرده بودند  و در طول مسیر از کرده ی خود پشیمان شدند و برای همیشه قطار بای بای. با خود فکر کنید که چه ضربه بزرگی به سربازان دوره های بعد وارد خواهد شد، پس روی هیچ چیز خدمت حساب باز نکنید حتی حرفها و تجربیات من!!!!

نکته نهم: در دوره آموزشی هر روز تمرین رژه دارید از این رو نیازی نیست که پاهاهی خود را از قسمت پاشنه پا (کف پا) به زمین بکوبید بهترین کار کوبیدن از قسمت انگشتان است علت این حرفم این است که بعد از تمام شدن دوره آموزشی همانند بنده مطمناً کمردرد می گیرید از مشکلات دیگری که خدای نکرده ممکن است برایتان اتفاق بیفتد مشکلات ناشی از عقیمی است چون ضرباتی که با پاهایتان به زمین میزنید باعث وارد آمدن فشار زیادی به بیضه هایتان می شود از این رو نیازی نیست که جو گیر شوید (آش خور نباشید گرچه جان بجانتان کنند هستید…) چون یکی دو روز نیست و هر روز صبح یا بعد ازظهر کارتان تمرین رژه است(اعزامی های برج شش مربی رژه می شوند). در یگان خبری از رژه های زیاد مثل دوره آموزشی نیست، معمولا فقط در مراسمات خاص رژه می روید و تقریبا هر شنبه در صبح گاه.

نکته دهم: کتاب هایی که همراه خود می برید سعی کنید از نوعی باشند که فهمیدن و درک کردنشان ساده باشد طوری که نیاز به فکر کردن زیاد نداشته باشید چون معمولا حوصله و وقت این کار را ندارید اگر رمان یا داستان خوب دارید حتما همراه خود ببرید یا اگر اهل خواندن مجله هستد بایگانی های قدیمی خود را ببرید و یکبار دیگر آنها را بخوانید نکات خوبی می توانید در آن ها پیدا کنید. همیشه کتاب یا مجله یا هر چیزی که با آن سرگرم می شوید را با خود ببرید تا در روزهای تعطیلی که در پادگان هستید دلگیر نشوید و فکرتان به خانه و راحتی های آنجا نیفتد. بعضی از دوستان به کتاب نیاز ندارند چون قطعا وقتش را نخواهند داشت، هنرمند باشید حمام بروید و به نظافت برسید. (قبل از اعزام به خدمت آوازه ی پادگانتان را جویا شوید، بنابر رعایت مسائل با بار حقوقی اینجانب از بیان نام پادگان ها معذورم).

نکته یازدهم: دوستان؛ خود را برای خدمت در بدترین نقاط کشورمان آماده کنید تا آمادگی آن را داشته باشید که اگر جای بدی افتادید شوکه نشوید، به خدا توکل داشته باشد زیرا تنها کسی که با شما در دوران خدمت می ماند فقط خداست، خدمت سربازی بهترین فرصت برای خواندن نمازهای قضایتان است، در خدمت می توانید قرآن را با معنای فارسی آن بخوانید، زمانی که در منزل هستید بخاطر وجود وسایل ارتباط جمعی شاید هیچ وقت سراغ اینها نمی رفتید اما به نظرم خدمت شروع خوبی برای آشتی کردن با دین و خدایتان است. باور کنید که در حسینیه مرکز افرادی را می‌دیدم که به قیافه‌ شان نمی‌خورد که اهل نماز و قرآن خواندن باشند، اما عصرها بعد از کلاس ها در حال خواندن قرآن در خلوت خودشان بودند که آرام شوند پس فقط توکل شما باید به خدا باشد تا خدمت بگذرد، اگر این دوره را سخت بگیرید به شما سخت می گذرد چون در هر ارگانی که بیفتید و هر طوری که باشد بالاخره می گذرد زیاد فکرش را نکنید. این نیز بگذرد.

نکته دوازدهم: سوءاستفاده از سربازان به همان دلیلی که بالاتر گفتم از گرفتن کرایه های بیشتر از حق راننده ها گرفته تا تعارف خوردنی و سپس دزدیدن پول و وسایل سربازان بسیار زیاد شده،از این رو بسیار حواس خود را جمع کنید و در طول مسیر به هیچ وجه خوردنی از کسی نگیرید و با رعایت ادب و احترام آن را قبول نکنید، اگر از اتوبوس های ترمینال استفاده نمی کنید سعی کنید به صورت گروهی مثلا دو نفره سوار ماشین های شخصی شوید تا در راه با چاقو تهدیدتان نکنند. پس احتیاط کنید و بی جهت خطر نکنید.

نکته سیزدهم: سربازی فرصت خوبی برای شناخت خود واقعی تان است، تعارف را کنار بگذارید و ببینید که با خود چندچند هستید و در آینده می خواهید چه کار کنید؟ اگر دوره خدمت را فقط در ساعت اداری می گذرانید سعی کنید که بعدازظهرها یا حتی شیفت شب جایی مشغول به کار شوید مخصوصا اگر در شهر خودتان افتادید که راحت تر هستید و مشکل جا هم ندارید. بی جهت نگذارید که این دو سال الاف و بدون هیچ نتیجه ای فقط بگذرد. انسان زرنگ کسی است که از فرصت هایی مانند خدمت سربازی نهایت استفاده را بکند زیرا زمانی که خدمت تان تمام شد باز هم دچار روزمرگی قبل از خدمت تان می شوید و فکرش را هم نمی کنید که اوقات بیکاری مانند دوران خدمت تا آخر عمر دیگر نصیبتان شما نمی شود.

نکته چهاردهم: اگر سحرخیز باشید و حوصله در صف دستشویی ماندن را هم ندارید پیشنهاد می کنم صبح ها زودتر از بقیه بیدار شوید و دست و صورت خود را بشویید تا در زمان زدن بیداری با ازدحام جمعیت سربازانی که برای سرویس بهداشتی هجوم می آورند روبرو نشوید، برای زمان ناهار هم بعد از میل کردن غذایتان بهترین زمان برای دستشویی رفتن است زیرا در این زمان اکثرا در حال شستن یغلاوی خود هستند، برای شب هم نیم ساعت قبل از خاموشی و قُرُق دستشویی زمان خوبی برای مسواک زدن و دستشویی رفتن است چون ممکن است که بعد از صرف شام میوه ای یا چیز دیگری با دوستان میل کنید از این رو مسواک زدن زودتر از موعد ممکن است اذیت تان کند. شب ها هم زودتر بخوابید تا برای صبح انرژی کافی داشته باشید.

تا از خاطرم نرفته سر غذا غرغر نکنید همین هست که می بینید بیشتر هم نمی شود. قانع بودن را تمرین کنید. مطمعن باشید کسی از گرسنگی در آموزشی نمرده حتی آن ها که وضع مالی خوبی ندارند.

نکته پانزدهم: اگر جزو افرادی هستید که شرایط دار هستید تمام مدارک مورد نیاز را همان روز اول آموزشی یا یگان تان همراه خود ببرید زیرا زمان مرخصی ها اصلا مشخص نیست تا مشکلی برای استفاده از شرایط داری خود نداشته باشید. البته شرایط ها خیلی محدود شده اند از قبل جویا شوید.

نکته شانزدهم: چند ماه قبل از ارسال مدارک تان، پیشنهاد می کنم حتما دنبال امریه در دستگاههای دولتی باشید، زیرا اولا شغل شما بعد پایان این دوره معمولا تضمین شده است، در ثانی سختی که در یک پادگان دور از شهر در میان سربازان صفر می گذرانید را در یک اداره به هیچ وجه نمی توانید متوجه شوید، نگویید می روم خدمت و مرد می شوم و برمی گردم باور کنید این حرفها همه برای دلخوش کردن من و شماست، با قانون خدمت 24 ماه، خدمت برای افرادی که امریه ادارات را گرفته اند نکته مثبتی است یعنی شمایی که در یگان رزمی در سوز و سرمای شدید در حال گذران خدمت هستید باید 24 ماه بگذرانید، آن شخصی که پشت صندلی در اداره در حال گذراندن خدمتش است هم باید 24 ماه بگذراند نکته جالب اینجاست که کاری از دستتان برنمی آید و باید تحمل کنید!! اگر مدرک کارشناسی به بالا دارید که حتما دنبال این مورد باشید زیرا در یگان با افرادی مواجه می شوید که از همان روز اول تا روز آخر باعث تأسفتان خواهد شد.

بماند که بنده با معدل الف از فلان دانشگاه تهران نتوانستم امریه بگیرم و سرانجام سرباز پرندک شدم و بماند…

نکته هفدهم: چند ماه قبل از شروع خدمت حتما روی چند تخصصی که در ادامه می گویم کار کنید تا در زمان تقسیم شدن در یگان در بخش راحت تری بیفتید که خدمت سربازی زیاد به شما سخت نگذرد، در تایپ کامپیوتری و بسته مایکروسافت آفیس و مخصوصا فتوشاپ حرفه ای شوید طوری که یک برگه A4 را لااقل بتوانید زیر 10 تایپ کنید یا از پس طراحی یک بنر ساده مرتبط با مناسبت های نظامی بربیایید، تخصص دیگری که می توانید روی آن کار کنید فیلمبرداری و عکاسی است که بهتر است با زوایای مختلف فیلمبرداری آشنایی نسبی داشته باشید، کار با نرم افزارهای ویرایشگر فیلم مانند Adob Premiere – Corel video studio را بدانید به نفعتان است چون با این ها هم سروکار دارید، اگر الان طراح وب یا مثل بنده حقیر وبمستر هستید بدانید که در خدمت هیچ به دردتان نمیخورد اما گاهی پیش می آید که نیاز به برنامه نویس کامپیوتر جهت طراحی و تولید برخی از نرم افزارهای نظامی دارند. اگر تخصص ساز و آواز دارید هم بیشتر روی خودتان کار کنید تا در یگان موزیک بیفتید.
نگران مطابقت رشته درسی خود با تخصص هایتان نباشید زیرا اینها هیچ کدام مهم نیست، اگر بی تخصص باشید بعد از ورود به یگان و در زمان تقسیمات داخل یگانی، هر جایی که دلشان بخواهد شما را تقسیم می کنند اما اگر کار بلد باشید جذب می شوید. بچه های کارشناسی ارشد و بعضی از لیسانس ها تقریبا در بخش اداری مشغول می شوند و زیاد تحت فشار نیستند.

نکته هجدهم: دنبال گرفتن گواهینامه رانندگی باشید البته بهتر است راننده حرفه ای هم باشید زیرا ماشین های یگانی ارتش معمولا ترمز درست و حسابی ندارند، به قول یکی از فرماندهان ما که اگر شما بتوانید از پس راندن یکی از ماشین های ارتشی بربیایید می توانید در آینده هواپیما هم برانید!! پس حساب کار دستتان آمده که اوضاع ماشین هایشان چگونه است. البته هایلوکس هم جدیدا به این بخش اضافه شده با پخش بدون ممتند موزیک در کابین. تعمیرات موتوری با یگان تعمیرات و پشتیبانیست پس از این نظر نگران نباشید، نگرانی شما فقط برای تصادفات احتمالی باشد و تمام، هزینه ی تصادف و خرابی ماشین بر عهده ی شماست.

نحوه گذراندن دوره آموزشی برای هر شخصی فرق می کند همینکه شما اطلاعات کلی از پادگان آموزشی تان داشته باشید کافیست بقیه چیزها را باید بروید و تجربه کنید. این دوره را زیاد به خود سخت نگیرید فقط به خدا توکل کنید و تمام.

پیروز و سربلند باشید.

لینک کوتاه : https://emila.ir/?p=325
سلام علیکم!
فرم گزارش را به دقت تکمیل نمایید...
از همکاری شما پیشاپیش سپاسگذاریم